Λέξεις
ΘΕΟΔΟΣΗΣ
Ν. ΠΕΛΕΓΡΙΝΗΣ
Οι λέξεις για
μας, τους χειριστές των, είναι δωρεά. Οι λέξεις, όμως, μας παγιδεύουν κιόλας να
λέμε ανοησίες ή, ακόμα, χρησιμοποιούνται κι ως όπλο ικανοποίησης αθέμιτων
σκοπιμοτήτων των χειριστών τους. Είναι δωρεά οι λέξεις, γιατί χάρη σε αυτές
σκεφτόμαστε. Τα ζώα, που στερούνται γλώσσας -επισήμανε το 17ο αιώνα ο
Καρτέσιος-, δεν σκέφτονται. Μη μας παραπλανά το γεγονός ότι μπορούν να μας
δείχνουν πότε, ας πούμε, πεινάνε ή πότε πονάνε. Τα ζώα, απλώς, έχουν δυνατότητα
επικοινωνίας σε ό, τι αφορά στο σώμα τους και, γενικότερα, στην επιβίωσή τους.
Αλλο, όμως, βιολογικές ανάγκες ή αντιδράσεις και άλλο σκέψεις.
Μπορεί ένα ζώο
να σκεφτεί ότι ένα κι ένα κάνουν δύο, όπως μπορεί να δείξει την πείνα του ή το
ερωτικό ένστικτό του; Αν σκέφτονταν τα ζώα, θα είχαν βρει και τον τρόπο να
εκφράζουν τις σκέψεις των. Είναι λάθος να νομίζομε ότι τα ζώα έχουν σκέψεις,
αλλά, επειδή δεν διαθέτουν όργανα καταλλήλως διαμορφωμένα για να μιλάνε και να
γράφουν, δεν έχουν την ικανότητα να τις εκφράζουν. Πώς οι κωφοί, τότε, που δεν
μπορούν να μιλάνε, βρίσκουν, παρ' όλ' αυτά, τον τρόπο να μας λένε τις σκέψεις
των;