Μετακωροναϊκή περίοδος Μάης 16-17 2020 του Φάνη Λυσιφάνη Εφ Συν

Ξυπνά λοιπόν σιγά σιγά και χασμουριέται η χώρα,

κι όλοι αναρωτιόμαστε σαν τι θα γίνει τώρα

Πολλοί ήδη γυρίσανε και πάλι στο γραφείο

κι οι έρμοι οι τελειόφοιτοι γυρίσαν στο σχολείο

Εστίαση και τουρισμός μεγάλο είν αγκάθι

και θέλει προσοχή πολλή να μη γίνουν λάθη

Πως άραγε θα γίνονται εις το εξής οι πτήσεις;

Και τον τουρίστα πως να ρθει, για πες μου, θα τον πείσεις;

Εν τέλει, πόση απόσταση θά χει κάθε τραπέζι;

Για όλα τούτα λέει ο Τραμπ πως φταίνε οι Κινέζοι...

Αχ, η φωνή της λογικής στ' αυτιά μας πιά δεν φτάνει

Του κεφαλιού του ο καθείς ανησυχώ πως κάνει...

Ο κόσμος εξεχύθηκε σε δρόμους και πλατείες

κι από τη λαοθάλασσα βούλιαξαν παραλίες

Ο Χαρδαλιάς εθύμωσε κι ο Τσιόρδας εξανέστη

Δεν φταίμε εμείς τους είπαμε: για όλα φταίει η ζέστη!

Μας βάρεσε κι ο εγκλεισμός, ωιμέ, εις το κεφάλι

Ξυπνήσαμε ένα πρωί κι ήμασταν πλέον άλλοι

Αγνώριστοι και όποιος μας δε δεν ξέρω αν θα φρίξει:

καλύτεροι; χειρότεροι; ο χρόνος θα το δείξει

Τόσο "πολιτικώς ορθοί" αίφνης ως το μεδούλι

που βρήκαμε σεξιστικό το βίντεο του Λούλη...

Πηγή: Εφημερίδα των  Συντακτών 16-17 Μαίου 2020

Φάνη Λυσιφάνη Η ζωή πως θνήσκειες; πως και τάφω οικείς; Εφ-Συν νησίδες 17-19 Απριλίου 2020

Είμαστε στην πιο κρίσιμη καμπή το λένε όλοι

Επάνω στην πασχαλινή, την πιό μεγάλη σχόλη

με τίποτα δεν θαπρεπε κανείς να χαλαρώσει

γιατί, παιδιά, θα κοιμηθεί όπως θα έχει στρώσει...

Πάνε του Επιταφίου, φευ, οι ακολουθίες

πάνε τα τραπεζώματα, πάνε και οι οβελίες!

Εντός μας πια το Αγι Φως, κι η Ανάσταση εντός μας

τ αυγά μας θα τσουγκρίσουμε με τον εαυτό μας..

Οι σκέψεις μόνο λεύτερες πετούν ψηλά και φτάνουν

σ αυτούς που δυσκολεύονται ακόμη ν ανασάνουν

σ όσους γίνανε θύματα δράματος, φευ, αφάτου

και στο κατώφλι ξαφνικά βρέθηκαν του θανάτου

Φέτος το Πάσχα νιώσαμε όλοι μας στο πετσί μας

από τι εύθραυστο γυαλί είναι η ζωή μας

τι είν η ζωή και ο θάνατος; Μια τρίχα τα χωρίζει

κι η Γη μπορεί χωρίς εμάς αιώνια να γυρίζει

Μα είν αυτό το εφήμερο και το πεπερασμένο

που κάνει πιο μεθυστικό τ άρωμα απ τ' ανθισμένο 

κλαδάκι κάθε νεραντζιάς έξω απ το παραθύρι

και πιό γλυκιά κάθε γουλιά κρασί μεσ το ποτήρι..

Ας πιούμε, φίλοι, στή ζωή Στο χώμα κι αν τη χώσουν

βλαστάρια ελπίδας τρυφερά στο μνήμα θα φυτρώσουν..